ادعای استفاده ایران از هوش مصنوعی کلاد برای حمله به نیروهای آمریکایی
به گزارش تعمیرکار، آنتروپیک اعلام نموده سه حساب منتسب به ایران را شناسایی و مسدود کرده که برای تولید و توزیع محتوای هدفمند، پشتیبانی از عملیات نفوذ و ساخت داستانهای هماهنگ از کلاد استفاده می کرده اند.
به گزارش تعمیرکار به نقل از مهر؛ گزارش تازه آنتروپیک درباره ی موارد سوءاستفاده از مدل کلاد، ایران را مستقیماً در بین بازیگرانی قرار می دهد که این شرکت مدعی است از هوش مصنوعی برای عملیات نفوذ، جنگ روانی و کارهای سازمان یافته اطلاعاتی بهره برده اند. آنتروپیک اعلام نموده سه حساب منتسب به بازیگران هماهنگ با ایران را شناسایی و مسدود کرده و ادعا کرد این حساب ها برای تولید و توزیع محتوای هدفمند، پشتیبانی از عملیات نفوذ و ساخت داستانهای هماهنگ از کلاد استفاده می کرده اند. همین گزارش در بخش های دیگر، استفاده بازیگران روسی، چینی و گروههای مستقر در یمن از کلاد را در عرصه هایی به مراتب حساس تر، از جاسوسی سایبری و شناسایی اهداف تا توسعه نرم افزار هدایت موشک و کنترل پرواز، تشریح می کند.
آنتروپیک در حالی استفاده ایران از مدل خودرا در قالب «فعالیت مخرب» و «عملیات نفوذ» صورت بندی می کند که فناوری همین شرکت قبل تر در زیرساخت های طبقه بندی شده امنیت ملی آمریکا مستقر شده و بنا بر گزارشات پخش شده، کلاد در عملیات نظامی آمریکا ضد ایران هم مورد استفاده قرار گرفته است. این هم زمانی، گزارش آنتروپیک را از یک گزارش فنی درباره ی سوءاستفاده از هوش مصنوعی فراتر می برد و آنرا به سندی درباره ی ماهیت سیاسی تعریف «کاربرد مشروع» و «کاربرد مخرب» در اکوسیستم مدلهای مرزی تبدیل میکند.
داده های پخش شده با این وجود تصویری روشن از مرحله جدید نظامی سازی هوش مصنوعی عرضه می دهند. کلاد در پرونده های بررسی شده برای طراحی نرم افزار هدایت موشک، شناسایی ضعف سیستم های نظامی، عملیات جاسوسی سایبری، تولید پرونده های اطلاعاتی و پشتیبانی از فرایندهای مراقبت و هدف یابی به کار گرفته شده است. آنتروپیک اعلام نموده طی هشت ماه منتهی به اوت ۲۰۲۶ مجموعه ای از این کارها را شناسایی و مختل کرده است. مساله اصلی در این گزارش، بنابراین، فراتر از چند مورد سوءاستفاده منفرد است. آنچه آشکار می شود ورود مدلهای مرزی به زنجیره حقیقی تولید قدرت نظامی، اطلاعاتی و شناختی است.
«مهندس نرم افزار مصنوعی» برای برنامه موشکی
فنی ترین نمونه گزارش به ادعای یک هسته مهندسی مستقر در شمال یمن مربوط می شود. طبق ادعای آنتروپیک، این گروه هم زمان روی سه برنامه تسلیحاتی کار می کرده که شامل یک راکت هدایت شونده، یک موشک بالستیک چندمرحله ای با هدف برد بالاتر از دو هزار کیلومتر و خانواده ای از موشک ها با گونه ای در رابطه با وسیله گلاید هایپرسونیک بوده است. اهمیت پرونده از شیوه استفاده از مدل ناشی می شود. بنا بر اعلام آنتروپیک، اپراتورهای کاربر «Claude Code» را عملا در جایگاه نیروی مهندسی نرم افزار قرار داده بودند و نمونه های مختلف مدل وظایف جداگانه ای مانند برنامه نویسی، پژوهش و بازنگری کد را انجام می دادند.
مدل در توسعه نرم افزار هدایت، ناوبری و کنترل یا «GNC» مشارکت داشت. آنتروپیک از یکپارچه سازی سیستم خلبان خودکار متن باز با کامپیوتر پرواز، نوشتن کد کنترل و تخمین موقعیت، تنظیم پارامترهای کنترل، ساخت «firmware» و اجرای شبیه سازی پرواز سخن می گوید. این زنجیره اهمیت راهبردی دارد چونکه هوش مصنوعی در چنین کاربردی هزینه دسترسی به دانش مهندسی را کم می کند. گروهی که قبل تر برای پیشبرد یک برنامه پیچیده به مجموعه ای از متخصصان کنترل، نرم افزار و شبیه سازی نیاز داشت، حالا می تواند قسمتی از این ظرفیت را از یک مدل مرزی دریافت کند. آنتروپیک شواهدی از عملیاتی شدن موفق سیستم نظامی مذکور پیدا نکرده است و آزمایش میدانی ثبت شده هم ظاهراً شکست خورده است. برگشت اپراتورها به کلاد ظرف چند ساعت بعد از آزمایش برای عیب یابی، با این وجود نشان میدهد مدل وارد چرخه حقیقی طراحی، آزمایش، شکست و اصلاح شده است.
از «پاسخ پرسش ها» تا «عاملیت مهندسی»
بررسی ادعای آنتروپیک درباره ی روش دور زدن سازوکارهای ایمنی کلاد هم از نظر سیاستگذاری اهمیت ویژه ای دارد. برمبنای متن گزارش، اپراتورها هدف غائی را پنهان می کردند و پروژه را میان جلسات مختلف تقسیم می کردند تا هیچ مکالمه منفردی ماهیت کامل برنامه را آشکار نسازد. برخی درخواست ها توسط سیستم های حفاظتی متوقف شدند و قسمتی از آنها عبور کردند. این تجربه یک ضعف ساختاری در ایمنی مدلهای مولد را آشکار می کند. معماری های حفاظتی که عمدتا خطر را در سطح پرامپت منفرد تشخیص می دهند، در مقابل پروژه ای که هدف آن در طول چندین نشست و چند عامل توزیع شده باشد صدمه پذیرتر هستند.
گزارش آنتروپیک همچنین، ادعاهای مشابهی در عرصه عملیات سایبری عرضه می کند. بر همین اساس، یک عملیات جاسوسی منتسب به روسیه با خصوصیت های نزدیک به «APT۲۹» از جریان های کاری خودکار برای بخش بزرگی از زنجیره عملیات سایبری بهره برده و یک گروه چینی مستقر در هونان، مدل کلاد را به لایه مهندسی و هماهنگ کننده عملیات تهاجمی ضد شبکه های دولتی و شرکتی تبدیل نموده است. نمونه های دیگر هم استفاده از مدل مذکور برای جنگ الکترونیک، تحلیل رادارها و سیستم های پدافند هوایی و اولویت بندی اهداف را نشان می دهند.
نقطه کور گزارش آنتروپیک
برای مخاطب ایرانی، گزارش در نقطه ای اهمیت مضاعف پیدا می کند که طبقه بندی «سوءاستفاده» با سابقه همکاری خود آنتروپیک با ساختار نظامی آمریکا مقایسه شود. آنتروپیک در فوریه ۲۰۲۶ رسما اعلام نمود کلاد در شبکه های طبقه بندی شده دولت آمریکا ادغام شده و برای تحلیل اطلاعاتی، مدل سازی و شبیه سازی، برنامه ریزی عملیاتی و عملیات سایبری در اختیار وزارت دفاع و سایر نهادهای امنیت ملی قرار گرفته است. این همکاری بر قرارداد سال ۲۰۲۵ شرکت آنتروپیک با وزارت دفاع با سقف ۲۰۰ میلیون دلار استوار بوده است.
در ادامه، تجاوز نظامی اخیر نیروهای متجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی ضد ایران این تناقض را از سطح نظری خارج کرد. گزارشات پخش شده تأیید کردند نیروهای آمریکایی در حملات خود ضد ایران از خدمات هوش مصنوعی آنتروپیک بهره برده اند و کلاد در جریان عملیات نظامی آمریکا ضد ایران به کار گرفته شده است. گزارشات مربوط به سیستم «Maven» هم از نقش هوش مصنوعی در پردازش حجم عظیم داده های اطلاعاتی و تسریع شناسایی و اولویت بندی اهداف در حمله به ایران حکایت دارند.
در نتیجه، مرز میان «کاربرد مشروع» و «سوءاستفاده» در گزارشات شرکتی تا حد قابل توجهی تابع سیاست دسترسی و منافع امنیتی دولت میزبان شرکت شده است. استفاده یک بازیگر خارجی از کلاد برای تهیه اطلاعات هدف گیری درباره ی نیروهای آمریکایی بعنوان فعالیت مخرب شناسایی و حساب مرتبط مسدود می شود، در صورتیکه ادغام همان خانواده فناوری در معماری اطلاعاتی و عملیاتی ارتش آمریکا ذیل ماموریت امنیت ملی قرار می گیرد. آنتروپیک حتی در اوج اختلاف خود با پنتاگون هم بر پشتیبانی از استفاده از هوش مصنوعی در ماموریت های دفاعی آمریکا تاکید کرده است.
جمع بندی
در نهایت، مهم ترین اخطار گزارش آنتروپیک در تغییر ماهیت کاربرد هوش مصنوعی نهفته است. هوش مصنوعی هزینه تبدیل اطلاعات و دانش تخصصی به ظرفیت عملیاتی را کم می کند. یک گروه کوچک می تواند با چند عامل هوش مصنوعی قسمتی از کار یک تیم مهندسی موشک را انجام دهد. یک واحد اطلاعاتی می تواند هزاران پرونده را با نیروی انسانی محدود پردازش کند و یک اپراتور سایبری می تواند بخش بزرگ تری از چرخه شناسایی، توسعه ابزار و بهره برداری را خودکار سازد. همین منطق در مقیاس بسیار بزرگ تر در اختیار ارتش های پیشرفته هم قرار دارد.
از همین روی، گزارش آنتروپیک را باید سندی درباره ی ظهور «زیرساخت شناختی جنگ» خواند. مدلهای مرزی درحال تبدیل شدن به یک لایه عمومی توان نظامی هستند که میان اطلاعات، مهندسی، شبیه سازی، سایبر و عملیات پیوند برقرار می کند. تجربه استفاده آمریکا از هوش مصنوعی در جنگ ضد ایران نشان میدهد این تحول پیشاپیش از لابراتوار عبور کرده و وارد میدان شده است. پاسخ سیاستی ایران هم بنابراین باید از سطح دسترسی به یک چت بات فراتر رود و بر ایجاد ظرفیت بومی مدلهای مرزی، زیرساخت محاسباتی امن، عامل های تخصصی دفاعی و سازوکارهای حقوقی برای مواجهه با نقش شرکتهای هوش مصنوعی در مخاصمات مسلحانه متمرکز شود. جنگ الگوریتمی شروع شده است و قدرت در این میدان به بازیگری تعلق خواهد گرفت که بتواند هوش مصنوعی را از ابزار تولید پاسخ به زیرساخت تولید توان تبدیل کند.
حرف آخر اینکه این هم زمانی، گزارش آنتروپیک را از یک گزارش فنی در رابطه با ی سوءاستفاده از هوش مصنوعی فراتر می برد و آن را به سندی در رابطه با ی ماهیت سیاسی تعریف کاربرد مشروع و کاربرد مخرب در اکوسیستم مدل های مرزی تبدیل میکند. طبق ادعای آنتروپیک، این گروه همزمان روی سه برنامه تسلیحاتی کار می کرده که شامل یک راکت هدایت شونده، یک موشک بالستیک چندمرحله ای با هدف برد بیشتر از دو هزار کیلومتر و خانواده ای از موشک ها با گونه ای در ارتباط با وسیله گلاید هایپرسونیک بوده است. این همکاری بر قرارداد سال ۲۰۲۵ شرکت آنتروپیک با وزارت دفاع با سقف ۲۰۰ میلیون دلار استوار بوده است.
منبع: setfix.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت تعمیرکار در مورد این مطلب