تحریم فقط دسترسی به نرم افزار را محدود نکرد مسئله حاکمیت داده جدی شد
به گزارش تعمیرکار، کارشناس فناوری اطلاعات اظهار داشت: تحریمها در بازار نرم افزار ایران فقط مسئله دسترسی به خدمات خارجی نیست، بلکه کم کم نحوه انتخاب زیرساخت، مدیریت داده را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.
به گزارش تعمیرکار به نقل از مهر، پیمان یزدانی با اشاره به گسترش مدلهای ابری در بازار جهانی اظهار داشت: در خیلی از کشورها، سازمان ها به سوی استفاده از نرم افزار به عنوان سرویس حرکت کرده اند، اما در ایران استفاده از این مدل با ملاحظاتی فراتر از مسایل فنی همراه می باشد. محدودیت های بین المللی، دشواری پرداخت، نبود دسترسی مستقیم به پشتیبانی و احتمال تغییر سیاست عرضه دهندگان خارجی، مبحث تداوم سرویس را به یکی از دغدغه های مهم سازمان ها مبدل کرده است.
یزدانی اضافه کرد: زمانی که یک نرم افزار سازمانی محل ثبت اطلاعات مشتریان، قراردادها، سوابق فروش یا داده های عملیاتی یک شرکت است، مساله فقط این نیست که امروز امکان ورود به سامانه وجود دارد یا خیر. سازمان باید از ابتدا بداند در صورت قطع یا محدود شدن سرویس، چه میزان کنترل بر داده های خود دارد و آیا امکان بازیابی، انتقال و استفاده مجدد از اطلاعات وجود خواهد داشت.
این کارشناس فناوری اطلاعات، حاکمیت داده را یکی از مطالبی دانست که در تصمیم گیری های فناوری سازمان ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است و اظهار داشت: انتخاب یک نرم افزار سازمانی باید علاوه بر قابلیت های فنی، برمبنای محل نگهداری داده، سازوکار پشتیبان گیری، امنیت، امکان انتقال اطلاعات و تداوم دسترسی هم صورت گیرد. این مساله در شرایطی که دسترسی مستقیم به برخی سرویسهای بین المللی همواره قابل تضمین نیست، اهمیت بیشتری پیدا می کند.
وی با اشاره به بحث بومی سازی نرم افزار اظهار نمود: بومی سازی را نمی توان به فارسی سازی رابط کاربری یا اضافه کردن چند قابلیت متناسب با بازار ایران محدود کرد. یک نرم افزار سازمانی زمانی با نیازهای داخلی سازگار است که بتواند با سامانه های مالی و حسابداری، مرکز تماس، پیامک، پورتال ها و سایر زیرساخت های مورد استفاده سازمان ارتباط برقرار کند و با این حال امکان تطبیق با فرآیندهای متفاوت کسب و کارها را داشته باشد.
یزدانی اضافه کرد: از طرف دیگر، جایگزین کردن هر نرم افزار خارجی با یک محصول داخلی هم الزاماً مساله را حل نمی نماید. سازمان های بزرگ و درحال رشد به پلت فرم هایی نیاز دارند که علاوه بر مدیریت اطلاعات، امکان توسعه فرآیندها، یکپارچه سازی، کنترل دسترسی، گردش کار و تحلیل داده را فراهم آورند. بدین سبب مبحث اصلی، صرفا داخلی یا خارجی بودن نرم افزار نیست، بلکه میزان بلوغ، توسعه پذیری و قابلیت اتکای آنست.
این کارشناس فناوری اطلاعات تاکید کرد: در چنین شرایطی، مدلهای ترکیبی می توانند یکی از مسیرهای قابل بررسی برای سازمان ها باشند؛ به این معنا که از ظرفیت فناوری های پیشرفته استفاده شود، اما لایه های مربوط به یکپارچه سازی، پشتیبانی، مدیریت داده و انطباق با نیازهای داخلی هم در معماری راهکار پیش بینی شود.
وی با این حال تصریح کرد: حتی انتخاب یک زیرساخت مناسب هم به تنهایی موفقیت پروژه های نرم افزاری را ضمانت نمی کند. اگر فرآیندهای سازمان اصلاح نشوند و کاربران همچنان قسمتی از اطلاعات را در فایل های شخصی، پیامرسان ها یا سامانه های پراکنده نگهداری کنند، سازمان به ارزش مورد انتظار از سرمایه گذاری فناوری دست پیدا نخواهد کرد.
یزدانی در آخر اظهار داشت: بازار نرم افزار سازمانی ایران درحال حرکت به سوی مرحله ای است که در آن مطالبی مانند تداوم سرویس، مالکیت و حاکمیت داده، قابلیت انتقال اطلاعات و استقلال عملیاتی در کنار قیمت و امکانات فنی اهمیت پیدا می کنند. به همین دلیل، تصمیم گیری در رابطه با فناوری در سازمان های ایرانی بالاتر از گذشته به یک تصمیم راهبردی تبدیل گشته و نمی توان آنرا صرفا به خرید یا استقرار یک نرم افزار تقلیل داد.
بطور خلاصه وی ضمن اشاره به بحث بومی سازی نرم افزار اظهار داشت: بومی سازی را نمی توان به فارسی سازی رابط کاربری یا اضافه کردن چند قابلیت متناسب با بازار ایران محدود کرد. یک نرم افزار سازمانی زمانی با نیازهای داخلی سازگار است که بتواند با سیستم های مالی و حسابداری، مرکز تماس، پیامک، پورتال ها و سایر زیرساخت های مورد استفاده سازمان ارتباط برقرار کند و با این وجود امکان تطبیق با فرآیندهای متفاوت کسب و کارها را داشته باشد. وی با این وجود خاطرنشان کرد: حتی انتخاب یک زیرساخت مناسب هم به تنهایی موفقیت پروژه های نرم افزاری را ضمانت نمی نماید.
منبع: setfix.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت تعمیرکار در مورد این مطلب