توافق ۱۸میلیاردی طراحی اینستاگرام را تغییر می دهد؟
به گزارش تعمیرکار، پرونده اخیر متا در دادگاه فدرال اوکلند آمریکا، در ظاهر در رابطه با محافظت از کودکان در اینستاگرام و فیسبوک بود، اما در عمق خود یکی از بنیادی ترین پرسش های حکمرانی پلت فرم ها را به محکمه برد.
به گزارش تعمیرکار به نقل از مهر؛ آیا معماری محصول و الگوریتم های افزایش تعامل می توانند بعنوان منشا مسئولیت حقوقی یک شرکت فناوری تلقی شوند؟ پاسخ نهائی پرونده در قالب حکم مسئولیت صادر نشد.
متا تنها چند روز بعد از آغاز رسیدگی و در میانه شهادت مدیر اینستاگرام با توافقی تا سقف ۱۸ میلیارد دلار به پرونده خاتمه داد و پذیرفت مجموعه ای از عناصر اصلی تجربه نوجوانان در اینستاگرام و فیسبوک را تغییر دهد. با این وجود و به عقیده خیلی از کارشناسان، همین بخش دوم، از نظر آینده صنعت رسانه های اجتماعی، اهمیت بیشتری از رقم توافق دارد.
از دعوای حریم خصوصی تا محاکمه معماری اعتیاد
بر اساس گزارشات انتشار یافته، دو خط حقوقی بتدریج در این پرونده به یکدیگر پیوند خوردند. بر همین اساس، تمام ۲۹ ایالت متا را متهم کردند که داده های شخصی خردسالان زیر ۱۳ سال را برعکس قوانین فدرال جمع آوری و بهره برده است.
چهار ایالت کالیفرنیا، کلرادو، کنتاکی و نیوجرسی پا را فراتر گذاشتند و مدعی شدند طراحی اینستاگرام و فیسبوک برای درگیر نگه داشتن کاربران نوجوان تولید شده و با اضطراب، افسردگی و حتی خودکشی ارتباط پیدا کرده است. طبق گزارش ها، سقف بالقوه مجازات های مدنی مورد مطالبه ایالت ها در این پرونده به حدود ۲۰۰ میلیارد دلار می رسید.
اهمیت این صورت بندی در انتقال کانون دعوای حقوقی از «محتوای زیان آور» به «معماری زیان آفرین» قرار داشت. دادستان ها خواهان حذف یا تغییر مؤلفه هایی مانند شمارش لایک، اسکرول بی نهایت، پخش خودکار ویدئو، برخی فیلترهای تغییر چهره و الگوریتم های سفارش گر شدند و مجوز والدین برای فعالیت کاربران نوجوان را هم مطالبه کردند. این خصوصیت ها حاشیه های رابط کاربری اینستاگرام محسوب نمی شوند. بخش مهمی از اقتصاد توجه پلت فرم دقیقاً بر همین حلقه های بازخورد، سفارش محتوا و کاهش اصطکاک مصرف استوار است.
از سوی دیگر، زمینه قضایی پرونده هم در ایام اخیر برای متا مساعد نبود. قبل از آغاز محاکمه اوکلند، یک قاضی در ایالت نیومکزیکو فعالیت پلت فرم های متا را در رابطه با صدمه به نوجوانان «مزاحمت عمومی» تشخیص داده و محدودیت هایی همچون حذف نمایش شمار لایک برای افراد زیر ۱۸ سال و محدودسازی اعلان ها وضع کرده بود. پرونده دیگری در لس آنجلس هم در فوریه ۲۰۲۶ با احراز قصور متا و گوگل در طراحی پلت فرم هایشان و پرداخت شش میلیون دلار به شاکی پایان یافته بود.
نقطه ضعف متا در تقاطع ابزار ایمنی با اقتصاد تعامل
محاکمه اوکلند در ۱۸ اوت وارد مرحله اصلی شد و آنچه طی پنج روز بعد آشکار گردید، مساله را از یک اختلاف انتزاعی درباره ی آثار رسانه های اجتماعی به پرسشی درباره ی تصمیم های داخلی شرکت تبدیل کرد. وکلای ایالت ها به میلیونها سند داخلی متا، از تحقیقات سازمانی تا ایمیل ها و پیام هایی که تا سطوح عالی مدیریت امتداد داشت، استناد کردند. یکی از تحقیقات داخلی اینستاگرام حتی نشان می داد نوجوانان درباره ی استفاده خود روایتی شبیه «روایت فرد معتاد» دارند.
شهادت آدام موسری در ۲۵ اوت حساس ترین بخش این روند بود. برمبنای اظهارات مدیر عامل اینستاگرام، ابزار «Take a Break» که در سال ۲۰۲۱ برای تشویق نوجوانان به ترک موقت اینستاگرام معرفی شده بود، قبل از فعال شدن پیش فرض آن تنها نرخ پذیرشی ۱.۸ درصدی داشته است. در مقابل، موسری هنگام معرفی این توانایی گفته بود بالاتر از ۹۰ درصد نوجوانانی که آنرا فعال کرده اند، بازهم آنرا روشن نگه داشته اند. این تفاوت میان این دو عدد برای دادستان ها تعیین کننده بود.
شهادت کارکنان سابق، لایه عمیق تری از مساله را آشکار کرد. بر همین اساس، جورج ولیچنکو که در سالیان ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ در عرصه قابلیت های ایمنی اینستاگرام کار کرده بود، گفت فعال کردن پیش فرض ابزارهایی مانند «Quiet Mode» می توانست استفاده از آنها را افزایش دهد، اما چنین اقدامی «اثر منفی قابل توجهی» بر نرخ تعامل کاربران داشت. آرتورو بژار، مدیر مهندسی سابق متا هم خصوصیت «Take a Break» را در تجربه خود قابلیتی توصیف کرد که «برای شکست طراحی شده» بود.
این نقطه، گره اصلی پرونده را روشن می کرد. مساله برای دادگاه تنها وجود ابزار ایمنی نبود، بلکه پرسش تعیین کننده به معماری انتخاب بازمی گشت. چرا قابلیتی که مقرر است از کاربر نوجوان محافظت کند باید به انتخاب فعال او وابسته باشد، در حالیکه خصوصیت های افزایش دهنده مصرف بطور پیش فرض در معماری محصول حضور دارند؟ این تعارض میان رویکرد های «ایمنی برمبنای طراحی» (safety-by-design) و «تعامل برمبنای طراحی» (engagement-by-design) می تواند به یکی از مهم ترین میدان های تنظیم گری پلت فرم ها در سالهای آینده تبدیل گردد.
محاکمه شش هفته ای که در پنج روز متوقف شد
برنامه اولیه، رسیدگی حدود شش هفته ای به اتهامات شرکت متا بود. بر همین مبنا، هیأت منصفه قرار بود رأیی مشورتی صادر کند و قاضی ایوان گونزالس راجرز درباره ی مسئولیت متا، مجازات های مدنی و تغییرات احتمالی اینستاگرام و فیسبوک تصمیم نهائی بگیرد. حتی شهادت مارک زاکربرگ هم برای ادامه رسیدگی پیشبینی شده بود.
مسیر پرونده قبل از رسیدن به آن مرحله تغییر نمود. بعد از پنج روز محاکمه و یک ساعت بعد از شهادت موسری، متا با ایالت ها به توافق رسید و دادگاه قبل از برگشت مدیر اینستاگرام برای ادامه شهادت تعطیل شد. توافق مورد تأیید قاضی گونزالس راجرز، متا را متعهد به پرداخت ۱۸ میلیارد دلار به ۴۸ ایالت، واشنگتن دی سی و سه قلمرو غیر ایالتی آمریکا کرد. پرداخت ها طی اقساط سالانه در یک دوره ده ساله صورت خواهد گرفت. در نهایت متا در چهارچوب توافق مسئولیت یا تخلف خودرا نپذیرفت.
بنابراین تعبیر نتیجه پرونده به «محکومیت ۱۸ میلیارد دلاری اینستاگرام» دقیق نیست. دادگاه قبل از صدور رای نهائی درباره ی مسئولیت متا با توافق به پایان رسید. اهمیت حقوقی این تمایز بالاست، چونکه توافق، سابقه قضایی مبتنی بر احراز مسئولیت ایجاد نکرد، اما در مقابل مجموعه ای از تعهدات عملی را بر طراحی محصول تحمیل نمود.
هزینه حقیقی توافق و مداخله در موتور اقتصاد توجه
مرور برخی تعهدات متا ابعاد توافق صورت گرفته را روشن تر می کند. بر همین اساس، برای کاربران نوجوان، محدودیت پیش فرض دو ساعت استفاده روزانه بصورت تجمیعی در اینستاگرام و فیسبوک برقرار خواهد شد و برداشتن آن به اجازه والدین نیاز دارد.
همچنین حالت شب (Night Mode) اعلان ها را از نیمه شب تا ساعت شش بامداد می بندد و حالت مدرسه (School Mode) هم اعلان ها را در ایام مدرسه از ساعت ۸ تا ۱۵ متوقف خواهدنمود. شمار لایک ها برای نوجوانان پنهان می شود، هشدارهای استفاده در بازه های زمانی مشخص نمایش داده خواهد شد، امکان انتخاب فید خارج از سیستم سفارش گر الگوریتمی فراهم می شود، بخش خودکار قابل غیرفعال سازی خواهد بود و فیلترهای اغراق آمیز تصاویر هم از دسترس نوجوانان خارج می شوند.
معنای فناورانه توافق دقیقاً در همین نقطه نهفته است که منطق تنظیم گری از «ارائه ابزار ایمنی» به «تنظیم پیش فرض ایمن» حرکت کرده است. قابلیت هایی که قبل تر در لایه تنظیمات قرار داشتند و برای فعال شدن به تصمیم کاربر وابسته بودند، حالا به معماری پایه محصول منتقل می گردند و در تعدادی موارد نوجوان برای خروج از وضعیت محافظتی به رضایت والدین نیاز خواهد داشت. به بیان دیگر، مسئولیت از کاربر نوجوان به طراح سیستم بازگردانده می شود.
یک توافق ۱۸ میلیارد دلاری و آغاز عصر مسئولیت طراحی
پرونده اوکلند احتمالا به جهت مبلغ غرامت آن در حافظه عمومی باقی خواهد ماند، اما اثر ماندگارتر آن در تغییر مبحث تنظیم گری رسانه های اجتماعی است. ایالت ها در خلال رسیدگی به این پرونده توانستند بحثی را که سال ها حول مدیریت محتوا، حریم خصوصی و کنترل والدین جریان داشت به قلب طراحی محصول وارد کنند. الگوریتم سفارش گر، پخش خودکار، اعلان ها، لایک و محدودیت زمانی، حالا می توانند مبحث مستقیم مداخله حقوقی شوند.
همین خصوصیت توضیح می دهد چرا دادستان کل کالیفرنیا توافق متا را الگویی برای سایر شرکتها معرفی کرده است. بر همین اساس، نتیجه بزرگ تر پرونده، فراتر از اینستاگرام قرار می گیرد و دستگاه فضایی ایالات متحده درحال آزمودن مدلی است که در آن «طراحی برای تعامل» هنگامی که مخاطب کودک و نوجوان است، دیگر قلمرو بطورکامل داخلی تصمیم گیری شرکت فناوری تلقی نمی گردد. بالاخره، میتوان چنین نتیجه گرفت که توافق متا اولین نشانه جدی از تبدیل معماری تجربه کاربر به مبحث مستقیم مسئولیت و تنظیم گری پلت فرم است.
بطور خلاصه اهمیت این صورت بندی در انتقال کانون دعوای حقوقی از محتوای زیان آور به معماری زیان آفرین قرار داشت. در مقابل، موسری هنگام معرفی این قابلیت گفته بود بالاتر از ۹۰ درصد نوجوانانی که آن را فعال کرده اند، بازهم آن را روشن نگه داشته اند. همین طور حالت شب (Night Mode) اعلان ها را از نیمه شب تا ساعت شش بامدادان می بندد و حالت مدرسه (School Mode) هم اعلان ها را در روزهای مدرسه از ساعت ۸ تا ۱۵ متوقف خواهدنمود.
منبع: تعمیركار
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان سایت تعمیرکار در مورد این مطلب